Πολύ τσίρλα

Χτες πέρασα τη μέρα στο σπίτι της κουραδομάγκισσας. Κατά τις 4 το μεσημέρι και ενώ σερφάραμε στο ίντερνετ, με εγκατέλειψε για να πάει να χέσει. Μετά από 10 λεπτάκια ήταν πάλι πίσω στο δωμάτιο. Μετά από κανα 2ωρο και ενώ βλέπαμε ταινία στο dvd πήγε πάλι να χέσει. Λέω άντε 10 λεπτά είναι θα περάσουν. Περίμενα, πέρασαν 10, πέρασαν 15, πέρασε μισή ώρα, της φωνάζω "μωρή ακόμα χέζεις;" "Τώρα τελειώνω" η απάντηση. Άνοιξα το ψυγείο, πήρα 2 φρούτα, τα καθάρισα, τα έφαγα, κάπνισα ένα τσιγάρο... η κουραδομάγκισσα ακόμα πάλευε με το σκατό. Τελικά βγήκε στις 7 και 5 το απόγευμα. Πατήσαμε play για να δούμε τη συνέχεια της ταινίας αλλά... εις μάτην..

Η φύση κάλεσε εμένα αυτή τη φορά. Πήγα στην τουαλέτα, κάθισα μέσα 20 λεπτά και έβγαλα το φορτίο μου. Επιστροφή στο σαλόνι. Ξανά play. Ξανά εις μάτην. Η κουραδομάγκισσα 3η φορά στη χέστρα. Ευτυχώς κάπου στο ένα τέταρτο αυτή τη φορά. Όταν βγήκε παραγγείλαμε πίτσα. Κατά την αναμονή ένιωσα πάλι μια ενόχληση. 2η φορά στην τουαλέτα εγώ. Και έβγαλα πάλι πολύ πράμα. Με το που βγαίνω της λέω "Μωρή μήπως να μεταφέρουμε το dvd στην τουαλέτα; Δε μας βλέπω να ξεκολλάμε από τη χέστρα σήμερα"

Τελικά καταφέραμε να δούμε το τέλος της ρημαδοταινίας και να φάμε την πίτσα που ευτυχώς ήρθε γρήγορα. Τι το θέλαμε; Ήταν που ήταν το έντερό μας κεφάτο, περάσαμε όλη τη νύχτα εν αλλάξ στη χέστρα. 3 τσίρλες έκανα εγώ, 2 η κουραδομάγκισσα.