Το καλό χέσιμο θέλει χρόνο και θυσίες

Πολλή δουλειά έπεσε φίλοι και φίλες και δεν έχω χρόνο ούτε για χέσιμο. Δηλαδή χέζω, αλλά το κάνω βιαστικά, τελειώνω μέσα σε 5-10 λεπτά, δεν έχω χρόνο να το απολάυσω. Και το χέσιμο είναι μία απόλαυση όταν γίνεται σωστά. Ήτοι τσιγαράκι και περιοδικάκι μαζί στο WC. Αλλιώς χάνεται η απόλαυση και μένει σκέτη η επιτέλεση της ανάγκης. Ελπίζω αύριο που δεν δουλεύω να βρω χρόνο να χέσω πολυτελώς. Διότι εκκρεμούν και οι δουλειές του σπιτιού. Αφού ως γνωστόν ένα καλό χέσιμο απαιτεί και ένα όμορφο και καθαρό απαστράπτον περιβάλλον. Εφοδιάαστηκα λοιπόν με AZAX και χλωρίνες και θα παλέψω για ένα καλύτερο χέσιμο!

Το άλλο συγκινητικό της υπόθεσης είναι ένας καινούριος συνάδελφος με εντερικά προβλήματα. Τον έχει πάρει το αυτί μου 2 φορές ως τώρα να τις αμολάει εν ώρα εργασίας. Καλά, εν ώρα διαλείμματος από την εργασία, στην τουαλέτα ευτυχώς. Δυστυχώς δεν έχω την απαραίτητη οικειότητα μαζί του για να του ζητήσω να συνεισφέρει σε τούτο το αριστούργημα, το Αποχετευτικό Σύστημα στη Blogoσφαιρα.

Συντροφικό χέσιμο

Μία από τις μεγάλες υπαρξιακές μου απορίες και τις περί κόσμου αναζητήσεις μου είναι το γιατί δεν υπάρχει ακόμα διπλή χέστρα. Διότι θα ήταν πολύ χρήσιμο, πρακτικό και συγκινητικό να μοιραζόμαστε αυτή την τόσο υψηλή αλλά παράλληλα και ανθρώπινη ενέργεια με κάποιον άλλο.

Σκεφτείτε ότι βρίσκεστε κάπου με έναν καρδιακό φίλο ή με το ταίρι σας, άτομα με τα οποία επικοινωνείτε και θέλετε να μοιράζεστε κάθε στιγμή της ζωής σας. Και σας πιάνει και τους δύο κόψιμο. Όπως συμβαίνει με μένα και τη Σοφία. Γιατί να πρέπει να περιμένει κάποιος από τους δύο να πάει πρώτα ο ένας για χέσιμο και ύστερα ο άλλος; Και αν είναι επείγουσες και οι δύο περιπτώσεις; Αυτή είναι η πρακτική πλευρά του ζητήματος. Η άλλη η ανώτερη είναι η συναισθηματική. Που θα μπορούσατε να μοιραστείτε κάτι τόσο συγκινητικό με την αδερφή ψυχή σας, να προσπαθείτε, να πονάτε και να παλεύετε παράλληλα για ένα άδειο έντερο.

Γι' αυτό το λόγο θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμη μία διπλή χέστρα ή δύο χέστρες η μία δίπλα στην άλλη. Αυτή η τόσο ανθρώπινη πράξη θα μας έφερνε πιο κοντά με τον συνάνθρωπο. Διότι φίλες και φίλοι το χέσιμο είναι τελετή.

Πιστεύω λοιπόν ότι ήρθε ο καιρός να καταργηθεί αυτή η αβάσιμη θεωρία ότι στην τουαλέτα ακόμα και ο βασιλιάς πηγαίνει μόνος του.

Κλανιά

Όπως όλοι ήδη ξέρουμε, το ρέψιμο είναι μια κλανιά που έχασε τον δρόμο της. Άραγε είναι τόσο σημαντική και δεν λέμε ότι η κλανιά δεν είναι ρέψιμο που έχασε τον δρόμο του; Σαφέστατα, αν αναλογιστούμε τα προτερήματα της κλανιάς. Σύμφωνα με τη βίβλο των Ελ, η κλανιά είναι η απελπισμένη προσπάθεια του κώλου να πει τη λέξη «πρόβατο».

Σημασία

Κλανιά = Hχηρό ξεφύσημα απο τον πισινό. Πρώτα απ' όλα άν δεν κλάναμε θα γινόμασταν μπαλόνια. Αυτό από μια μεριά θα ήταν καλό, γιατί η μεταφορά μας θα ήταν εύκολη και δεν θα υπήρχε ρύπανση, από καυσαέρια & από κλανιές. Δεν μπορεί όμως αυτό να συγκριθεί με την απόλαυση μιας δυνατής κλανιάς που κάνει τους πάντες να τρομάξουν, η του stealth τρόπου, που κάνει τους πάντες να νομίζουν ότι κάνουν επίθεση οι εξωγήινοι με τοξικά αέρια. Επίσης λέγεται ότι στην αρχαιότητα χρησιμοποιούσαν 300κιλους χλέμπουρες για φλογοβόλα, αφού τους είχαν δώσει να φάνε 5 κιλά φασολάδα. Οπότε μην παρεξηγείτε την κλανιά, γιατί το να κλάνεις είναι ευλογία Θεού.

Κατηγορίες

Οι κλανιές δεν είναι μια και δυό!! Χωρίζονται σε πολλές κατηγορίες, πάρα πολλές για κάποιους, και όπως το μέταλ, χρειάζεται ένας γνώστης (κλάστης) για να τις ξεχωρίσει.

Η απλή, καθημερινη:Διαρκεί περίπου ένα δευτερόλεπτο, έχει μια βαθιά και υποβλητική χροιά στον ήχο της και εκκλείει ένα βρωμερό σύννεφο με ΑΟΕ ((Α)ερια οφ εφεκτ) περίπου 2 μέτρων. Απλή, καθημερινή, φιλική!!!

Η Νταβραντισμένη:Δυνατή και πομπώδης, περίπου σαν ΜΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΠ έχει τη χαρακτιστική μυρωδιά του σάπιου μήλου (έχει γίνει και κολόνια απο τη DKNY).

Η Κλούβια: Οχι κλούβα, κλούβια. Το όνομά της το χρωστάει στο γεγονός πως η οσμή της μοιάζει με αυτήν του κλούβιου αυγού (Υδρόθειο για τους γνώστες). Συχνά κόβει την όρεξη στους γύρω και μπορεί να εξελιχθεί σε όπλο μαζικής καταστροφής συνδυαζόμενη με την παραπάνω.

Η Κωλοχωρίστρα: Χαρακτηριστικός ήχος ΜΠΡΡΡΡΠ. Δεν είναι τόσο μακρόσυρτη όσο η Νταβραντισμένη αλλά είναι πολύ περισσότερο βίαιη και ξαφνική. Την νιώθετε που λέμε. Μπορεί να είναι κλούβια η σάπια, ανάλογα.

The Ripper ή αλλιώς Μητέρα Όλων Των Κλανιών (ΜΟΤΚ): Η βασίλισσα των κλανιών. Βουνα (μαζι με φούρνους) γκρεμίζονται στο ξυπνημά της, έιναι ξαδέλφη του εγγΈλλαδου

Η έκπληξη!!!: Δεν την είχατε πάρει πρέφα αλλά εκεί στα ξαφνικά, ΜΠΡΡΟΥΠ!!!!

Ο πυροβολισμός: Ο ήχος της μοιάζει με αυτόν μιας πιστολιάς. Ξερός, απότομος βίαιος και πολύ δυνατός!!! Σπάνιες αλλά όπως προδίδει το όνομά τους, πολύ επικίνδυνες.

Η μπουρμπουλήθρα: Με ήχο που φέρνει σε αυτόν του φραπέ όταν του φυσάμε από το καλαμάκι αέρα, προδίδει άσχημη συνέχεια.Συνήθος η Μπουρμπουλήθρα προκαλεί την αποβολή σκατών μαζί με τις μπουρμπουλήθρες καθώς και την ντροπή του κλάστη...

Η σιωπηλή: Αθόρυβη άλλα θανατηφόρα (silent but violent). Ότι της υπολείπεται σε ακουστικότητα το έχει σε γόμωση. Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν ξαφνικές λιποθυμίες των παρευρισκομένων και βίαιες εξόδους απο το δωμάτιο συχνά με κραυγές όπως "Πωωωω!!!","Αντε γαμήσου!!!"," Πάλι ρε μαλάκα;"

50-50: Σκέτος τζόγος. Συχνά με τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Εναλλακτικοί τίτλοι "Πήγε να κλάσει και χέστηκε", "Πήγα για μαλλί και βγήκα σκατά"...

Μη μου μιλάτε!!!: Αυτή δεν είναι κλανία, είναι state of mind. Η πιο zen κλανιά μακράν. Χρειάζεται κάθε μόριο του εγώ για να την κοντρολάρουμε και συχνά, αν μας αποσπάσουν τη προσοχή αυτοί το πληρώνουν.

Πρωτοκλασάτη: Το σοφό ρητό των Ελ, "πρωτοκλάστης, πρωτομυριστής" εφαρμόζεται εδώ πλήρως. Κλάσε, παίξτο αδιάφορος και κοίτα ή μάλλον κάρφωσε το διπλανό σου με το βλέμμα σου...

Πηγή: Φρικηπαίδεια

Είδη σκατών

Φανταστείτε φίλοι και φίλες την κοιλιά σας να πονάει, τα έντερά σας να σας πιέζουν και ένα γρρρρρ να αναδύεται στην επιφάνεια. Τότε σημαίνει ότι ήρθε η στιγμή να επισκεφτείτε την τουαλέτα. Υπάρχουν όμως πολλά είδη σκατών που μπορούν να σας βασανίσουν.

Κάποια βγαίνουν εύκολα, άλλα όμως όχι, σφηνώνουν εκεί και επιμένουν να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους κρυμμένα στα έντερά σας.

Σκατά μελάτα
Προέρχονται κυρίως από junk food και φασόλια. Και όσπρια. Και από ψιλοχαλασμένα. Βγαίνουν μετά από κανα-δυο κλανίδια και είναι μαλακά και βρωμερά με εσάνς κλούβιου αυγού. Βγαίνει πολύ πράμα και το τράβηγμα του καζανακίου once δεν σας σώζει. Επίσης, ούτε ένα ρολό χαρτί υγείας.

Διάρροια
Η μετεξέλιξη των παραπάνω σκατών. Εκεί τα πράγματα είναι τρισχειρότερα. Εφοδιαστείετε με χαρτί κουζίνας και immodium.

Σκατά σφιχτά
Το αντίθετο των παραπάνω. Βγαίνουν με πολύ κόπο και πόνο. Ένας ανεμιστήρας απέναντι από τη χέστρα είναι απαραίτητος γιατί ο ιδρώτας θα τρέχει ποτάμι όσο θα σφίγγεστε. Πάρτε κανα activia και 20 κιλά μέλι ή και τις παραπάνω τροφές που προκαλούν τσίρλα.

Ανεπιθύμητα σκατά
Έρχονται εκεί που δεν τα θες και δεν τα περιμένεις και πετάγονται σαν πορδές. Ή για την ακρίβεια μαζί με τις πορδές.
Ποντικοκούραδα
Σκατά σαν ποντικιού. Όσο και να προσπαθείς αυτά εκεί. Θα βγουν κανονικά μόνο όταν γουστάρουν. Ειδάλλως βολέψου στα σκατά ενός χιλιοστού και αν σε ρωτήσουν αν έχεσες, ψάξτα με μεγεθυντικό φακό.
Σκατά αέρος
Νομίζετε ότι θέλετε να χέσετε, αλλά οι κλανιές έχουν άλλη γνώμη. Προσπερνούν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και ξεπροβάλλουν σαν μαχητικά αεροσκάφη.

Το καλό το χέσιμο

Συνεχίζω ακάθεκτη

Η κουραδο-μάγκισσα(?) τα 'κανε πάνω της και αποχώρησε, παίρνοντας μαζί της εκτός από τις δικές της και μία ανάρτηση που είχα γράψει εγώ, την οποία θα ξαναπροσθέσω, αλλά εγώ αγαπητοί μου φίλοι παραμένω εδώ και συνεχίζω το αριστούργημα του αποχετευτικού. Με περισσότερο σκατό, με περισσότερη μπόχα, με περισσότερες μάσκες οξυγόνου! Τσίρλες! (αντί για τσάγια, φιλάκια, cheers κλπ)

Διάσημες απόψεις αλλά και χρήσεις των σκατών

~ Ο Όσκαρ Ουάιλντ για τα σκατά

Τα σκατά είναι μια αρωματική και εύγευστη χημική ουσία, από τις πιο φημισμένες στο είδος της. Απόδειξη αυτού αποτελεί η επίκλησή τους σε φιλικές στιγμές και ως ιδιαιτέρως ευγενικής εκδήλωσης θαυμασμού. Παράδειγμα αποτελεί η φράση «Έχεις σκατά στο κεφάλι σου;», η οποία και υποδηλώνει την αμέριστη συμπαράσταση για τις ενέργειες του συνομιλητή μας. Απαιτείται προσοχή για την αποφυγή σύγχυσης με την κολώνια.

Τα σκατά στη ζωή μας

Τα σκατά μπορούν να βρεθούν παντού. Στο δρόμο, στο πεζοδρόμιο, στους υπονόμους, στην Αθήνα, όπου μπορείτε να φανταστείτε. Οι παράγοντές τους είναι συνήθως κοπρόσκυλα. Μετά, μια ομάδα συλλεκτών της ΚΟΥΡΑΔΑ Α.Ε. μαζεύει τα σκατά και τα διοχετεύει στην ατμόσφαιρα, κι έτσι τα απορροφά ο οργανισμός μας. Μετά, με το χάρισμα του λόγου, τα σκατά "ανταλλάσονται" μεταξύ των ανθρώπων μέχρι που να πεθάνουν. Άλλα μέρη όπου μπορούν να βρεθούν τα σκατά είναι η ελληνική τηλεόραση, οι βόθροι και το Ίντερνετς.

Τα σκατά στη μαγειρική

Τα σκατά κατέχουν εξέχουσα θέση στην gourmet υψηλή μαγειρική (haute cuisine) και είναι από τα πιο βασικά συστατικά της μεσογειακής διατροφής. Το έντονο και διαπεραστικό άρωμά τους είναι αγαπητό σε όλους τους μεγαλους chef και συνοδεύουν ευχάριστα πιάτα με βάση το κόκκινο κρέας και τα ζυμαρικά.

Λέξεις σχετικές με τα σκατά

Χέζω

Η μόνη λέξη που έχει σχέση με σκατά και δεν ξεκινάει από "Σ", αναφέρεται στην πράξη του αφοδεύματος, σε αντίθεση με την αποβολή αερίων. Επίσης, χρησιμοποιείται για να "γράψεις κάποιον στα αρχίδια παλιά σου τα παπούτσια", π.χ. "σ' έχω χεσμένο!", "χέσε μας!" κ.λπ.

Σκάτωμα

Σύμφωνα με το λεξικό του Μπάμπη Νιώτη, το σκάτωμα (ρ. σκατώνω, μεταβατικό και μη) είναι: 1. το πασάλειμμα ενός οποιουδήποτε χώρου ή αντικειμένου με την χημική ουσία του σκατού. 2. το να κάνεις κάτι εντελώς λάθος, δηλαδή "σκατά", π.χ. "ρε μαλάκα, δεν μπαίνουν έτσι τα καλώδια στην μπρίζα! Τα σκάτωσες!"

Σκατένιος

1. Αυτός που έχει το χρώμα Καφέ του Σκατού (εναλλακτικά: σκατί). Η λέξη χρησιμοποιείται ενίοτε ως αντίθετο του χρυσαφένιου. 2. Αυτός που είναι χαλασμένος, ή δεν λειτουργεί σωστά, π.χ. "παράτα τα σκατένια τα Windows NT και βάλε Linux!"

Σκατάς

Μυστηριωδώς, κανείς δεν χρησιμοποιεί αυτή τη λέξη στον καθημερινό του λόγο, και συναντάται ΜΟΝΟ στα λεξικά! Αυτό ίσως να συμβαίνει επειδή η λέξη μαλάκας είναι τόσο εύχρηστη που καταλήγει να χρησιμεύει και ως αντωνυμία εκτός από επίθετο. Εν πάσει περιπτώσει, ο σκατάς είναι, πάνω-κάτω ο μαλάκας, αλλά με την σημασία του ανεπιθύμητου προσώπου (εναλλακτικά: κοπρίτης), κι όχι του αυνανιστή.

Shit

Κλασική Αμερικανική φράση, η οποία τα τελευταία χρόνια εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς σ' όλη την υφήλιο. Είναι μια φράση-μπαλαντέρ η οποία χρησιμοποιείται σε όλες τις περιπτώσεις (διατίθενται και μεταφράσεις για τους μη-αγγλομαθείς):

- How are you?
- Shit!
(-Πώς είσαι; -Σκατά!)

- What time is it?
- It's nine o' clock!
- SHIT!
(-Τι ώρα είναι; -Είναι 9! -ΣΚΑΤΑ!)

- What do we have for dinner?
- Shit with strawberries!
- Strawberries again?
(-Τι έχουμε για βραδυνό; -Σκατά με φράουλες -Πάλι φράουλες;)

Πηγή http://frikipaideia.wikia.com/

Σχέσεις αλληλεπίδρασης

Με τη Σοφία, άκα κουραδομάγκισσα, μας συνδέει μία βαθιά σχέση αλληλεπίδρασης. Και αυτή η αλληλεπίδραση που ασκούμε η μία στην άλλη μας οδηγεί στον απόπατο, στη χέστρα. Σχεδόν κάθε φορά που συναντιόμαστε ήμιλάμε στο τηλέφωνο μας πιάνει κόψιμο. Άλλοτε επείγον, άλλοτε ένα απαλό ρίγος με μία υπόνοια πόνου στα έντερα. Ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να εξηγήσουμε αυτό το βαθύτατο σύνδεσμο που μας κρατάει άρρηκτα συνδεδεμένες με την υψηλή τέχνη του χεσίματος. Φταίει το κοινό μας ζώδιο; Φταίει η λατρεία για αυτή την τόσο ανθρώπινη πράξη;

Στο μεσημεριανό καφέ:
Σοφία: Άσε, δεν έχεσα σήμερα.
Λίνα: Δε σου ήρθε ή σου ήρθε και το συγκράτησες;
Σοφία: Δε μου ήρθε ακόμα.
Λίνα: Καλά μην ανησυχείς, στο δρόμο είναι.
Μετά από κανα 20λεπτο:
Σοφία: Την κάνουμε; Θέλω να χέσω.
Λίνα: Οκ, lets go.
Στο δρόμο, μήνυμα Λίνας προς Σοφία: Μωρή ηλίθια μ' έπιασε κόψιμο και θέλω άλλο ένα τέταρτο να φτάσω!

Υψηλή ποίηση του κώλου

Επάνω στο βουνό που πήγα να βοσκήσω
πάτησα ένα σκατό και έπεσα από πίσω
Έκανα να σηκωθώ μα ήταν μέγα λάθος
αφού η κουράδα μ' έκανε ένα σκατένιο ράκος
Φόρτωσα κανονικά, τα πήρα στο κρανίο
και σφίχτηκα και έβγαλα κλανίδια άλλα δύο
Τι μπόχα ήτανε αυτή, τι κούφια η πορδή μου
κατάφερε και άγγιξε την τρυφερή χορδή μου
Και από τη συγκίνηση αμόλησα άλλες έξι
και ο ουρανός φοβήθηκε, δεν τόλμησε να φέξει

Το σκατό στους δημόσιους χώρους

Φίλοι και φίλες, το σκατό όπως έχω ξαναπεί είναι τρόπος ζωής και στην Ελλάδα υπάρχει άφθονο. Παντού. Στα σπίτια, στους δρόμους, στα πεζοδρόμια, στις θάλασσες. Και υπάρχει σε διάφορες μορφές. Σε στερεά, σε υγρή, σε ζελεδοειδή, σε άψυχη αλλά και σε ζωντανή. Γιατί μη μου πείτε ότι δεν έχετε παρατηρήσει πόσα σκατά περπατάνε καθημερινά στους δρόμους αυτής της πόλης, αυτής της χώρας. Σκατά με μαλλιά, σκατά χωρίς μαλλιά, σκατά με ρούχα, σκατά με μίνι, σκατά με σακούλες κλπ.

Εμείς θα μιλήσουμε για τα άψυχα σκατά που κείτονται πλέον ξεψυχισμένα σε κάποιο τσιμεντόδρομο έχοντας ξεράσει όλη τη ζωή από μέσα τους και έχοντας παραπεταχτεί από τον ιδιοκτήτη τους σαν σιχαμερά άχρηστα σκουπίδια.

Γιατί αυτά τα σκατά είχαν κάποτε μέσα τους ζωή. Είχαν ψυχή. Και επικοινωνούσαν με τον οργανισμό που τα φιλοξενούσε. Μέσα από την παρασιτική τους ιδιότητα είχαν συνεχή επαφή με τον ξενιστή καθώς έπιαναν χώρο στα έντερα και έδιναν μάχη με τις κλανιές για το ποιος θα επικρατήσει.

Ώσπου κάποιος τα έχεσε και η ζωή τους τελείωσε έτσι απλά. Είτε σκύλος, είτε μεθυσμένος, είτε μωρό, είτε ποντίκι. Και τώρα βγαίνεις εσύ φίλε/φίλη να πας στη δουλειά σου ή να κάνεις τη βόλτα σου και πετυχαίνεις μπροστά σου φάντη μπαστούνι το σκατό να σου θυμίζει περασμένα μεγαλεία. Και αν είσαι δυσκοίλιος θα συγκινηθείς πολύ. Διότι δε θα είσαι συχνά σε θέση να δημιουργήσεις κάτι τόσο τέλειο και άρτιο. Ειδικά δε αν το πατήσεις και γλιστρήσεις, θα καταλάβεις την αξία του και την επιθυμία του να δώσει το παρόν. Ακόμα και όταν κολλήσει στο παπούτσι σου και αναδύει τη διακριτική εσάνς του, θα είναι για να δείξει την επιθυμία του για ζωή.

Γι' αυτό φίλοι και φίλες σεβαστείτε το σκατό και μην το ξεφορτώνεστε από 'δω κι από κει. Το πληγώνετε. Και πληγώνετε και τους συνανθρώπους σας που μπορεί αν το πατήσουν.

"Ο κόσμος μέσα από τα μάτια ενός σκατού", Scheizeland, 2008.